भारतीय फुटबॉलच्या सुवर्णयुगात महत्त्वपूर्ण योगदान देणाऱ्या खेळाडू आणि प्रशिक्षकांमध्ये सय्यद शाहिद हकीमची गणना होते. ‘हकीम साहब’ म्हणून ओळखल्या जाणाऱ्या या दिग्गजाने प्रशिक्षक आणि प्रशासक म्हणून फुटबॉलला एक नवीन दिशा दिली. भारतीय फुटबॉलला त्याच्या सुवर्णयुगात आणणारा व्यक्ती म्हणून त्यांना आठवले जाते.
२३ जून १९३९ रोजी ब्रिटिश भारतात जन्मलेले सय्यद शाहिद हकीम यांना त्यांच्या वडिलांकडून हा खेळ वारशाने मिळाला. सय्यद शाहिद हकीम यांचे वडील अब्दुल रहीम हे भारताच्या महान प्रशिक्षकांपैकी एक होते. आशियाई खेळांमध्ये दोनदा सुवर्णपदक जिंकणाऱ्या अब्दुल रहीम यांच्या प्रशिक्षणाखाली भारतीय फुटबॉल संघ १९५६ च्या मेलबर्न ऑलिंपिकमध्ये उपांत्य फेरीत पोहोचला.
शाहिद हकीम यांनी १९६० मध्ये सर्व्हिसेस फुटबॉल संघासाठी आपल्या कारकिर्दीची सुरुवात केली. सय्यद मध्यवर्ती मध्यवर्ती संघ म्हणून खेळायचे. जेव्हा त्यांच्याकडे चेंडू होता तेव्हा ते विरोधी संघाला खूप त्रास द्यायचे.
१९६० च्या ऑलिंपिकसाठी प्रशिक्षित झालेल्या भारतीय संघात हकीम साहेब होते. या संघाला त्यांच्या वडिलांनी प्रशिक्षण दिले होते, परंतु दुर्दैवाने शाहिद हकीम त्या ऑलिंपिक संघाचा भाग होऊ शकले नाहीत.
एक काळ असा होता जेव्हा भारताला त्याच्या उत्कृष्ट फुटबॉल खेळामुळे ‘आशियाचा ब्राझील’ म्हटले जात असे. त्या सुवर्णकाळात, या खेळाडूला त्याच्या उत्कृष्ट कौशल्यामुळे विशेष मान्यता मिळाली होती, परंतु १९६० च्या ऑलिंपिकनंतर, तो १९६२ च्या आशियाई खेळांसाठी निवडलेल्या भारतीय संघात स्थान मिळवू शकला नाही. त्यावेळी भारताने आशियाई खेळांमध्ये सुवर्णपदक जिंकले होते.
शाहिद हकीम हे भारतीय हवाई दलात स्क्वाड्रन लीडर होते. ते १९६६ पर्यंत खेळत राहिले आणि त्यानंतर, त्यांच्या वडिलांच्या पावलावर पाऊल ठेवून कोचिंगमध्ये करिअर केले.
शाहिद हकीम हे १९८२ च्या आशियाई खेळांमध्ये पीके बॅनर्जी यांच्यासोबत भारतीय फुटबॉल संघाचे सहाय्यक प्रशिक्षक होते. हिंदुस्तान एफसी, सालगावकर एससी आणि बंगाल क्लब मुंबईचे प्रशिक्षक असलेले शाहिद हकीम हे १९९८ मध्ये ड्युरंड कप जिंकणाऱ्या संघाचे व्यवस्थापक होते.
जवळपास ५० वर्षे फुटबॉल जगताशी संबंधित असलेले शाहिद हकीम हे फिफा रेफरी देखील होते. त्यांनी १९८८ च्या एएफसी आशियाई कपमध्ये पंच म्हणूनही काम केले. शाहिद हकीम यांनी भारतीय क्रीडा प्राधिकरण (एसएआय) चे प्रादेशिक संचालकपदही भूषवले.
‘ध्यानचंद पुरस्कार’ आणि ‘द्रोणाचार्य पुरस्कार’ मिळालेले शाहिद हकीम २२ ऑगस्ट २०२१ रोजी जग सोडून गेले.