भारताकडून १०० देशांना संरक्षण उपकरणांची निर्यात

भारतात बनवलेली संरक्षण उपकरणे सुमारे १०० देशांना निर्यात केली जात आहेत. गुरुवारी संरक्षण मंत्री राजनाथ सिंह यांनी स्वदेशी संरक्षण उपकरणांच्या क्षेत्रात केलेल्या कामांची माहिती देताना ही बाब सांगितली. राजनाथ सिंह म्हणाले की, संरक्षण उद्योगात आत्मनिर्भरतेला चालना देण्यासाठी सशस्त्र दलांनी आतापर्यंत पाच यादी जाहीर केल्या आहेत, ज्यामध्ये एकूण ५०९ संरक्षण उपकरणे, शस्त्र प्रणाली आणि संरक्षण प्लॅटफॉर्मचा समावेश आहे. यांचे उत्पादन आता भारतातच केले जाईल.

नवी दिल्लीमध्ये संरक्षण सज्जतेबाबत बोलताना त्यांनी सांगितले की, २०१३-१४ मध्ये भारताचा संरक्षण निर्यात फक्त ६८६ कोटी रुपयांची होती. आर्थिक वर्ष २०२४-२५ मध्ये ती वाढून २३,६२२ कोटी रुपयांवर पोहोचली आहे. भारतात बनवलेले संरक्षण उत्पादने सुमारे १०० देशांना निर्यात केली जात आहेत. यावर्षी संरक्षण निर्यात वाढवून ३०,००० कोटी रुपये करण्याचा आणि २०२९ पर्यंत ५०,००० कोटी रुपयांपर्यंत नेण्याचा उद्देश आहे. त्यांनी सांगितले की, संरक्षण सार्वजनिक क्षेत्रातील उपक्रम (डिफेन्स पीएसयू) यांनीही पाच यादी जाहीर केल्या असून त्यामध्ये एकूण ५,०१२ उत्पादने समाविष्ट आहेत. यांचेही उत्पादन आता भारतातच होईल. आम्ही अत्यंत योजनाबद्ध पद्धतीने आत्मनिर्भर आणि मजबूत संरक्षण क्षेत्र तयार करण्याच्या दिशेने पुढे जात आहोत. ‘मेक इन इंडिया’च्या दिशेने वाटचाल करताना देशी कंपन्यांच्या हिताचेही भान ठेवण्यात आले आहे. म्हणूनच सरकारने संरक्षण भांडवली खरेदीसाठी राखीव केलेल्या बजेटपैकी ७५ टक्के भाग देशी कंपन्यांकडून खरेदीसाठी राखीव ठेवलेला आहे. ही सरकारची देशांतर्गत कंपन्यांना प्रोत्साहन देण्याची महत्त्वाची पावले आहेत.

हेही वाचा..

चौथ्या पंचाशी वाद घालणं मुनाफला पडलं महागात

ममता बॅनर्जींचं वय झालंय!

“सुपर ओव्हरमध्ये राजस्थानचा गेम ओव्हर!”

दिल्लीमध्ये ८ बांगलादेशी नागरिक ताब्यात

त्यांनी पुढे सांगितले की, या प्रयत्नांचा परिणाम म्हणजे २०१४ च्या सुमारास जिथे देशांतर्गत संरक्षण उत्पादन सुमारे ४०,००० कोटी रुपये होते, ते आता वाढून १.२७ लाख कोटी रुपयांचा विक्रमी आकडा पार केला आहे. यावर्षी आपला उद्देश आहे की संरक्षण उत्पादन १.६० लाख कोटी रुपये गाठावे आणि २०२९ पर्यंत ते ३ लाख कोटी रुपयांपर्यंत नेले जावे. राजनाथ सिंह म्हणाले की, २०१४ मध्ये जेव्हा एनडीए सरकार सत्तेवर आले तेव्हा संरक्षण क्षेत्रात सर्वात मोठी अडचण ही एक विचित्र मानसिकता होती, ज्यामध्ये दीर्घकालीन योजना आणि दृष्टिकोनाचा अभाव होता. त्यावेळी ‘फोर्स फॉर द फ्यूचर’सारखी कल्पना करण्याचे धाडसही कोणी करत नव्हते, कारण ‘फोर्स फॉर द प्रेझेंट’चीही तयारी दिसून येत नव्हती.

त्यांनी सांगितले की, देशात मजबूत संरक्षण क्षेत्र निर्माण करण्यासाठी ठोस काम झालेले नव्हते. त्यावेळी सरकारची एकमेव भूमिका ही होती की, गरज भासल्यास आयात करून गरज भागवू. सर्वप्रथम ही मानसिकता बदलण्यात आली. निर्णय घेण्यात आला की भारत आपल्याला लागणाऱ्या संरक्षण गरजा आयातीवर अवलंबून न राहता स्वतःच पूर्ण करेल. देशात एक असा संरक्षण औद्योगिक कॉम्प्लेक्स तयार केला जाईल, जो केवळ भारताच्या गरजांपुरताच मर्यादित न राहता जागतिक संरक्षण निर्यातीच्या दृष्टीनेही प्रभावी ठरेल.